Monthly Archives : Οκτωβρίου 2017

Δύο ώρες στην επιχείρηση νερού (ΔΕΥΑΤ), άλλες δύο σε τράπεζες, μία ώρα σε κατάστημα τηλεπικοινωνιών κι όλα αυτά για να πληρώσω. Εκατοντάδες άνθρωποι παντού, διαφωνούν, μαλώνουν. Δύο φορές στην ίδια ουρά, μετά πέφτει το σύστημα, όλοι εξαγριώνονται, χάος. Πίσω στο γραφείο, το οποίο ανανεώνεται, μαζί του και η ιστοσελίδα. Όλα είναι σε λάθος μέρος, χαμός. Για κάποιον λόγο η διαίσθησή μου με προστάτεψε από το πρωί. Οπότε γελούσα συνέχεια και με οτιδήποτε και μουρμούριζα “whatever!”, μη δίνοντας σημασία στον χαμό.

#Everydayness

Παρατηρούσα ένα τσαμπί σταφύλια (μα πόσο καμμένη είμαι ώρες-ώρες) και έκανα τον παραλληλισμό. Ο καθένας διαφορετικός, άλλος χαρούμενος και πληθωρικός, άλλος μίζερος και απαισιόδοξος, άλλος εντελώς σάπιος και άλλος φευγάτος. Μα όλοι κρεμόμαστε από το ίδιο τσαμπί, ο ένας πάνω στον άλλο, ανομοιογενώς όμοιοι.

Πατέρας, μάνα περιμένοντας στη βροχή και το αγιάζι τον …κοντό να παρελάσει. Όλα καλά, αλλά έχασα το μοναδικό βιντεάκι. Καταραμένη τεχνολογία!@#$%^**

S H I T!

Σήμερα το “Everydayness” έγινε 3ων μηνών. Όπως τα 3μηνίτικα παιδιά κι αυτό χρειαζόταν πολύ κόπο, φροντίδα και προσοχή αλλά μου έδωσε πολλή χαρά. Η ζωή συνεχίζεται και το “Everydayness” μεγαλώνει. Μαζί του κι εμείς.

Πάμε σιγά-σιγά και για τα άλλα!

Είναι πολλές ημέρες που απλά έρχεται μια σκέψη και κολλάει στο μυαλό (βέβαια είναι και οι μέρες που δεν έρχεται καμία σκέψη). Και δεν έχει να κάνει με τίποτα που βιώνεις ή σκέφτεσαι ή αισθάνεσαι. Εγώ απλά σήμερα το πρωί φόρεσα μία μπλούζα με κύκνους. Συνειρμικά μου ήρθε η λίμνη των κύκνων η οποία συνδέθηκε αυτόματα με την χωρίς λόγο παραλαγή “λίμνη των κύκλων” και πάλι αυτομάτως η έκφραση έγινε εικόνα. Αυτό είναι. Μία κουλή σκέψη, ένα κουλό σχέδιο. Χωρίς λόγο.
Το “Everydayness” είναι το γραφιστικό μου ημερολόγιο.

Γειά, είμαι η Τζίνα. Βλέπω, ακούω, σκέφτομαι και μιλάω όσο μπορώ. Σήμερα απέκτησα άλλα δύο μάτια. Κάτι σαν big brother…

Νέο προϊόν! Γυαλιά οράσεως για τις 4 διαστάσεις. Βλέπεις το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον και το μετά. Άρα δεν χρειάζεσαι τίποτα άλλο. Γλιτώνεις χρόνο και χρήμα. Θέλεις να πας για έναν καφέ με τον/τη φίλο/η σου να σου μιλήσει για συνταρακτικές εξελίξεις στη ζωή του/της; Δεν χρειάζεται ποια! Φοράς τα γυαλιά 4D και τα βλέπεις όλα. Τέρμα οι μελλοντολόγοι, τα μέντιουμ, ακόμα και το σινεμά. Φοράς τα γυαλιά σου και ξέρεις από το τρέιλερ το τέλος της ταινίας! Με τα νέα γυαλιά 4D τεκνόλοτζι είσαι παραπέρα!

Μικρή είχα ένα παρεάκι που παίζαμε. Είχαμε φτιάξει μόνοι μας μια κρυψώνα. Πολλές είναι οι φορές που γυρνάω σε αυτή. Είναι μικρή, είναι ήσυχη και ασφαλής. Έχει φως όσο πρέπει και δεν τη βρίσκεις εύκολα. Προσφέρει μία ξεγνοιασιά.

Α. Το σημείο προς το οποίο κατευθύνει κάποιος το βλήμα, τη βολή για να χτυπήσει.
Β. Για κάποιον ή για κάτι προς το(ν) οποίο κατευθύνεται μια επιθετική, εχθρική συμπεριφορά.
Ανά πάσα στιγμή κι εκεί που δεν το περιμένεις, μπορεί να γίνεις ο στόχος. Το νου σου!

Σήμερα η κόρη μου με είδε κουρασμένη και μου έκανε ένα δώρο. Το σημερινό “Everydayness”. Είναι η Ελλάδα της, όπως την αισθάνεται.
Ευχαριστώ Αθηνούλα!

Σήμερα αγόρασα μία εφημερίδα με ένθετο για την αιγυπτιακή μυθολογία. Θυμήθηκα πόσο πολύ μου αρέσει η αιγυπτιακή τέχνη και είπα να κάνω μερικές δοκιμές αυτές τις ημέρες…

Δεν είμαι κανένας δεινός αναγνώστης. Θα έλεγα μάλιστα ότι είμαι αρκετά ιδιότροπη με τα βιβλία. Αλλά ένα πράγμα που έχω παρατηρήσει και λατρεύω είναι ότι όπου υπάρχουν βιβλία (βιβλιοθήκη, καφέ για διάβασμα, χώρος στο σπίτι ή στο γραφείο με βιβλία) εκεί υπάρχει και ησυχία. Και η ησυχία με ξεκουράζει. Καθώς και η αίσθηση ότι δεν υφίσταται χρόνος.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που απέκτησα μεγαλώνοντας είναι το φιλτράρισμα. Καλό κι αυτό.

Καθε μέρα βλέπω όλο και πιο ξεκάθαρα αυτό που λένε ότι οι ανθρωποι έχουμε χαρακτηριστικά από κάποια ζώα. Πολλές φορές συνειδητοποιούμε ότι ανήκουμε σε παραπάνω από ένα είδη. Εγώ δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα. Για τον εαυτό μας είναι πιο δύσκολο να πούμε. Για κάποιους ανθρώπους γύρω μας είναι πιο εύκολο να πούμε.

Υπάρχει αυτή η Αγγλική έκφραση “You are driving me bananas”. Την είχα ακούσει πριν 20 χρόνια περίπου από μία συγγενή μου Αγγλίδα την Pamela. Δεν ξέρω αν τη χρησιμοποιούν ακόμα ή αν είναι λίγο παλιομοδήτικη. Αλλά εμένα μου αρέσει πολύ. Για όσους δεν την ξέρουν σημαίνει με τρέλανες / με εξαγρίωσες.

Μόνο αυτό. Σόρυ αλλά είναι Κυριακή.Ήσυχη και ηλιόλουστη.

Αφιερωμένο σε όλα τα κορίτσια (μικρά και μεγάλα) που είναι ολίγον drama queens.
Υπήρξα κι εγώ drama queen στο πολύ παρελθόν. Έπιανε περισσότερο στον πατέρα, στη μάνα δεν έπιανε γιατί καταλάβαινε (από προσωπική εμπειρία). Έτσι κι εγώ με την κόρη μου τώρα, την καταλαβαίνω. Εμένα πια δεν μου χρειάζεται. Είναι αρκετά δραματικά ώρες-ώρες που καλύτερα να το ελαφραίνω παρά να το αφήνω να με παρασέρνει.

Είναι εκείνες οι φορές που πρέπει να αποφασίσεις ναι ή όχι γνωρίζοντας ότι κανένα από τα δύο δεν θα έχουν ολέθριες συνέπειες. Και είναι το μέσα σου που λέει “ναι” και η λογική ή η βαρεμάρα που λέει “όχι”. Ε, λοιπόν πάντα πίστευα γιατί όχι; Και είτε κέρδισα είτε έχασα δεν έχει σημασία. Γιατί αυτό που μου ‘μεινε είναι ότι τουλάχιστον δεν είπα όχι, πάντα επέλεγα ναι.

Το σημερινό “Everydayness” είναι ο συνδυασμός 2 σκέψεων. Η μία σκέψη είναι της Χαράς Ορφανίδου (που δεν γνωρίζω προσωπικά, αλλά είδα ένα post της στο instagram που έλεγε “Χαμογελάστε ρε. Αύριο μπορεί να σας πέσει το μπροστινό δόντι”). Η άλλη ήταν η δική μου σκέψη όπου θυμήθηκα εκείνο το τέλειο, σκοτεινό δημοτικό τραγούδι που λέει “Φάτε πιέτε και γλεντάτε όλοι βρε παιδιά όποιος πάει στον άλλο κόσμο δεν ξαναγυρνά“. Για κάποιον λόγο, ο συνδυασμός με διασκέδασε πολύ!

Αυτές τις μέρες βγάλανε φτερά τα ποδαράκια μου. Δεν προλαβαίνωωωωωωωωωωωωωωωω…..