Monthly Archives : Αυγούστου 2017

Αγριεμένοι ανάπηροι επιστρέφουν από καυτά κλίματα.
Στην κυριολεξία όμως…
ή καλύτερα…
Αγριεμένη ανάπηρη σε καυτά κλίματα.

Για να μην ξεχνάμε και τη γυναικεία φύση μας, η επόμενη κουβέντα θα ήταν: “Είδα ένα φόρεμα, ΜΟΥΡΛΙΑ!”

Εδώ στον κάμπο, τη ζέστη με υγρασία τη λέμε “ζέστα”…

Να δώσουμε λίγη αγάπη. Σε όλα. Νομίζω, λείπει η αγάπη σήμερα. Να ανοίξουμε λίγο, βρωμάει κλεισούρα γαμώτι.

Για αυτούς που δεν ακούνε.

Παλαιά και φοβερή εφεύρεση για το ακόνισμα των μηχανικών μολυβιών. Μπόμπα!

Χρήστης βιταμινών συμπλέγματος Β. Για να μην ξεχνώ.

Το μυαλό μου τότε, το μυαλό μου τώρα.

Η κόρη μου, μου είπε όταν ήταν 3ων χρονών:
“Μαμά, να έχεις μία μεγάλη μαγική καρδιά και να ανέβεις στον ουρανό να πιάσεις ένα αστεράκι και ένα σύνεφο”.

Όταν σχεδιάζεις το Σαββατοκύριακο από την Τρίτη, ο Μέρφι τρίβει τα χέρια του…

Έι! Τι κάνεις εδώ μόνο σου; πού είναι το χαρτί σου;