[:en]Finally, I’m a “twisted” person. My mother was right about that. In the 1st Primary school seemed very small, I was not afraid, but I had a passion. I felt like a giant, like Alice in Wonderland, which is a favorite reading. Day after day I was getting smaller. By the 3rd Lyceum, I had become an ant and the school swallowed me.[:el]Ανάποδος άνθρωπος είμαι τελικά, είχε δίκιο η μάνα μου. 1η Δημοτικού έβλεπα το σχολείο πολύ μικρό, δεν είχα φόβο, είχα όμως πάθος. Αισθανόμουνα γίγαντας, σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων που είναι κι αγαπημένο ανάγνωσμα. Μέρα με τη μέρα όλο και μίκραινα. Ώσπου στην 3η Λυκείου είχα γίνει μυρμήγκι και το σχολείο με κατάπινε.[:]