Το κενό, τελικά, οδήγησε σε μία κρίση άγχους. Εκείνο το βράδυ βγήκα στη βεράντα μασώντας μία τσίχλα. Έκανα μια φούσκα και το μάτι μου έπιασε τη σκιά της που μεγάλωνε. Είπα, κάποια στιγμή δεν μπορεί… θα σκάσει.