Monthly Archives : Ιανουάριος 2018

[:en]Her first tooth came out before she was 5. Now, still before 5, she has two more wiggly teeth. Isn’t it a bit early? Oh, Athena, what is that rush to grow up? Don’t you know? Growing up is inevitable![:el]Το πρώτο της δόντι βγήκε πριν τα 5. Τώρα, ακόμα πριν τα 5, κουνιούνται άλλα δύο. Μα δεν είναι πολύ νωρίς; Αχ βρε Αθηνά, τι βιάζεσαι έτσι; Θα μεγαλώσεις. Είναι αναπόφευκτο.[:]

[:en]Today’s day is like a tongue twister. Trying to untangle the words, they tangle more. A duck but what a duck, a duck with ducklings (Greek tongue twister). Again … Faster….[:el]Η μέρα σήμερα είναι σαν γλωσσοδέτης. Προσπαθώντας να ξεμπερδέψω τις λέξεις, αυτές μπλέκονται περισσότερο. Μια πάπια μα ποια πάπια, μια πάπια με παπιά. Ξανά… Πιο γρήρορα…[:]

[:en]As if I knew it yesterday. I posted it before it happened. And it did. Are two hours of sleep enough? No. Maybe I caused it. Surely I did.[:el]Σαν να το ήξερα χθες. Το πόσταρα πριν μου συμβεί. Και συνέβει. Είναι αρκετές 2 ωρίτσες ύπνου; Όχι. Μάλλον το προκάλεσα. Σίγουρα το προκάλεσα.[:]

[:en]Another urban walk in the cool but bright plain. Throughout the miserable situation we live in, I met many shiny, happy people. And that’s comforting, though temporary. I remembered my teacher in writing who was saying that happiness is small moments to be measured. At that time I did not understand what it meant. Now I believe I do.[:el]Άλλη μια αστική βόλτα στον δροσερό αλλά φωτεινό κάμπο. Μέσα σε όλη αυτή την ταλαίπωρη κατάσταση που βιώνουμε, συνάντησα πολλούς χαρούμενους, φωτεινούς ανθρώπους. Κι αυτό είναι λίγο ανακουφιστικό, αν και προσωρινό. Θυμήθηκα την καθηγήτρια της έκθεσης που έλεγε ότι η ευτυχία είναι μικρές στιγμές που πρέπει να μετράς. Τότε δεν το καταλάβαινα και πολύ, ήμουν ζαμάν φου. Τώρα το κατανοώ.[:]

[:en]Lately, there have been different types of people every time I open the sketchbook to design. I do not know who they are or what they have to say. This one has gone weirdly mad. I will keep distances. I might…
[:el]Τον τελευταίο καιρό εμφανίζονται διάφοροι τύποι, κάθε φορά που ανοίγω το σημειωματάριο για να σχεδιάσω. Δεν ξέρω ποιοι είναι, ούτε τι έχουν να πούν. Αυτός εδώ έχει αγριέψει λίγο. Θα κρατήσω αποστάσεις. Λέω…[:]

[:en]How much more meat to eat? Christmas, New Year. Christos’s, Stefanos’s, Vasilis’s name days …
Our muscles have grown from protein, we do not eat any lentils and if we do we are hungry within an hour.
Yesterday I opened the fridge, I took the turkey with potatoes out to eat and everything smelled meaty. Disgust.
And the radishes I ended up eating looked like caviar.[:el]Πόσο κρέας ποια να φας; Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά. Του Χρήστου, του Στέφανου, του Βασίλη…
Έχουν μεγαλώσει οι μύες μας από την πρωτεΐνη, τρώμε καμία φακή και πινάμε σε μία ώρα.
Εχθές άνοιξα το ψυγείο, έβγαλα γαλοπούλα με πατάτες να φάω και όλα μύριζαν κρεατίλα. Μπλιαχ.
Και τα ραδίκια που κατέληξα έμοιαζαν χαβιάρι.[:]